Zondag ben ik met een groep liefhebbers en een gids langs beroemde filmlocaties van Utrecht gelopen. Zoals verwacht deden we Lombok daarbij niet aan. Zover ik weet zijn in deze wijk geen speelfilms opgenomen. Hier maakten ze wel opnames voor een documentaire over Wim Sonneveld, maar niet voor een actiefilm, een thriller, een horrorfilm, een comedy of een romantische film.
Terwijl Lombok daar prachtige locaties voor zou hebben.
Neem bijvoorbeeld een actiefilm.
Er kan toch nergens beter een achtervolgingsscène gefilmd worden dan hier. Bent u er klaar voor?
Actie!
We beginnen met de Abel Tasmanbrug. Vanaf de Leidseweg scheurt onze held in volle vaart naar rechts, precies tussen de paaltjes van de brug. De achtervolgers – in 23 politieauto’s en een geblindeerde zwarte wagen – kunnen natuurlijk een stuk minder goed sturen, en rijden massaal tegen de paaltjes op. Of ze scheuren de brug af. Ook goed. Natuurlijk net op het moment dat een paar jongeren willen gaan brugspringen (stuntspringers).
Drie politieauto’s en de geblindeerde zwarte weten toch de brug over te steken, en gaan verder achter de held aan, die al een stuk gevorderd is op de Leidsekade. Omdat hij en zijn achtervolgers spook rijden, levert dit veel actie op. Auto’s worden geramd – waarvan er drie op de woonboten vallen – en fietsers vliegen de lucht in (stuntfietsers).
Bij de JP Coenstraat gaat onze held naar links. Daar wordt hij beschoten vanaf het witte Lombox-huis, en zo komt dat ook in beeld (de ruiten krijg je vergoed hoor, Wendy). De auto wordt geraakt, en kan daardoor niet veel verder. De Kanaalstraat wordt nog net gehaald, waarna onze held uit de auto springt en naar links rent. Achter hem remt de geblindeerde zwarte wagen net te laat, waardoor deze op de doorzeefde auto botst, de hele weg blokkeert en ook de politieauto’s niet meer verder kunnen. Dus moeten alle inzittenden – zes agenten en vier gezonnebrilde zakenlui – eruit om achter onze held de Kanaalstraat in te rennen. Deze straat levert geweldige scènes op. Ik zie het felgekleurde fruit al rondvliegen, omdat eerst de held en vervolgens de achtervolgers tegen het uitgestalde fruit aanlopen. Ze hebben geen keus, met al die fietsen op de stoep. Of die zwangere vrouwen en vrouwen met buggy´s die net langslopen. Maar die duwen ze natuurlijk niet omver. Onze held is immers een echte held, en ook de achtervolgers zijn goed opgevoed.
Vlak voordat onze held gegrepen wordt, duikt hij de Best Buy Bazaar in. En met al die volgepropte smalle gangetjes moet dat wel een hoop spektakel opleveren. Tot het licht uitgaat.
Er klinkt dan een hoop kabaal, maar het zijn vooral de agenten en de gezonnebrilde zakenlui die elkaar aan het beschieten zijn (is allemaal nep hoor, beste beheerders). Want daar sneakt onze held de wonderwinkel uit, waarna hij de Kanaalstraat oversteekt om bij Kopi Susu een kopje koffie te drinken (nu hij er toch is). Daarna springt hij op een voorbijrijdende bus, en verdwijnt onze held zo uit de wijk. Hoe het verder afloopt, weet ik niet. Maar maakt ook niet uit, het is toch buiten Lombok.
De scènes die zich hier afspelen, zie ik helemaal zitten. En zo kan ik me in de wijk ook wel een thriller voorstellen (in de Damstraat natuurlijk), een horrorfilm (het Groenewegterrein bij Nettorama lijkt me er zeer geschikt voor) en een comedy (altijd lachen met al die mensen van verschillende culturen die met elkaar proberen te communiceren). Maar bij nader inzien hoeft er van mij geen romantische film in Lombok gedraaid te worden. Want romantiek is er al genoeg. Daar zorg ik zelf wel voor.